#Atila Çalışkan

KİTAP PINARI’NDA MART BULUŞMASI: SESSİZLİĞİN DİLİNİ ARAMAK

KİTAP PINARI’NDA MART BULUŞMASI: SESSİZLİĞİN DİLİNİ ARAMAK Kitap Pınarı okuma grubunun mart ayı buluşması, edebiyatın insan ruhuna açtığı kapıları aralayan anlamlı bir sohbet ortamına dönüştü. Ahsen Yıldız’ın moderatörlüğünde gerçekleştirilen toplantıda, Nobel Edebiyat Ödüllü Güney Koreli yazar Han Kang’ın çok konuşulan romanı Yunanca Dersleri ele alındı. Buluşmaya Ahmet Akyapı ve Ramazan Kar'da katılırken, edebiyatseverler romanın yarattığı düşünsel ve duygusal izleri birlikte keşfetme fırsatı buldu. Toplantının açılışında konuşan moderatör Ahsen Yıldız, romanın yalnızca bir hikâye anlatmadığını, aynı zamanda insanın iç dünyasına açılan sessiz bir kapı olduğunu vurguladı. Yıldız’a göre eser, konuşma yetisini kaybetmiş bir kadın ile görme yetisini giderek yitiren bir öğretmenin kesişen hayatları üzerinden modern insanın yalnızlığını ve anlaşılma arzusunu derin bir şekilde sorguluyor. Han Kang’ın sade fakat şiirsel anlatımıyla kelimelerin sınırlarını zorlayan güçlü bir atmosfer kurduğunu ifade eden Yıldız, romanda dil kadar sessizliğin de bir iletişim biçimi olarak ele alındığını belirtti. Ona göre roman, okuyucuya insan ilişkilerinin kırılganlığını ve empati ihtiyacını hatırlatan bir iç yolculuk sunuyor. Yıldız konuşmasını şu soruyla tamamladı: “Eğer bir gün kelimelerimizi kaybedersek, yine de birbirimizi anlayabilir miyiz?” Bu soru, roman boyunca sessizce yankılanan temel düşünce olarak toplantının da ana eksenini oluşturdu. Sessizlik, Yalnızlık ve Anlama Çabası Buluşmada söz alan katılımcılar, romanın farklı katmanlarına dikkat çekti. Ahsen Yıldız, travmalar nedeniyle içine kapanan bir kadın ile görme zafiyeti giderek artan bir erkeğin satırlar boyunca ilerleyen duygusal bağının oldukça çarpıcı olduğunu belirterek Nobel ödülü alan yazara saygılarını dile getirdi. Cenap Murtezaoğlu ise romanın sessizlik, dil ve yalnızlık üzerine kurulu güçlü bir psikolojik anlatı olduğunu vurguladı. Ona göre yazar, karakterlerin engellerine ve eksikliklerine rağmen birbirlerini anlamaya çalışma çabasını son derece etkileyici bir şekilde anlatıyor. Fethiye Çalışkan da romanda dilin yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda insanın dünyayı anlamasını sağlayan temel bir unsur olarak işlendiğini belirtti. Çalışkan, konuşamayan ve görme yetisi azalan iki insanın kurduğu derin iletişimin okuyucuyu düşündürdüğünü ifade etti. Kaybetmek ve Kazanmak Arasında Atila Çalışkan, romanın büyüleyici atmosferine dikkat çekerek eserin aslında hepimizin içindeki yalnızlığa ve birbirimize dokunma ihtiyacına ayna tuttuğunu söyledi. Ona göre roman, “bir şeyi kaybetmenin başka bir şeyi kazanmak anlamına gelip gelmediği” sorusunu okurun zihnine bırakıyor. Makbule Çapraz ise romanda eski Yunanca öğrenme sürecinin bir metafor olarak kullanılmış olabileceğini ifade etti. Karakterlerin tanışma noktası olan Yunanca derslerinin aslında onların kendi aralarında yeni bir iletişim dili kurmalarına zemin hazırladığını belirtti. Fatma Öztürk ise roman boyunca kadının neden konuşmadığını sorguladığını, ancak ilerleyen sayfalarda bu sessizliğin belki de dünyayı reddetmenin güçlü bir yolu olabileceğini düşündüğünü dile getirdi. Ona göre romanın ilerleyen bölümlerinde iki karakter arasında kurulan yeni bağ, hayata yeniden tutunmanın da işareti gibi. Sessizliğin Sembolizmi Hatice Kuş, Han Kang’ın güçlü betimlemeleri sayesinde okuyucunun karakterlerin dünyasını derinden hissedebildiğini ifade ederek, romanın umut duygusunu da içinde taşıdığını söyledi. Suna Karasürme, Romandaki sessizlik güçlü bir semboldür. Konuşma yetisini kaybeden karakterin yaşadığı sessizlik, yalnızlığı ve içe dönüşü anlatırken aynı zamanda kelimelerin ötesinde bir iletişim ihtimalini de düşündürür. Öte yandan öğretmenin giderek azalan görme yetisi, insan hayatının kırılganlığını ve dünyayı algılayışımızın ne kadar hassas olduğunu hatırlatan bir metafor olarak yorumlanabilir. Özgül Küçük ise romandaki sessizliğin güçlü bir sembol olduğunu belirterek şu yorumu yaptı: Konuşma yetisini kaybeden karakterin yaşadığı sessizlik yalnızlığı ve içe dönüşü anlatırken, öğretmenin giderek azalan görme yetisi de hayatın kırılganlığını hatırlatan güçlü bir metafor olarak karşımıza çıkıyor. Bir Kitap, Bir Soru Kitap Pınarı’nın mart buluşması, edebiyatın farklı okuma deneyimleriyle nasıl zenginleştiğini bir kez daha gösterdi. Katılımcılar, romanın yalnızca bir hikâye değil, aynı zamanda insanın varoluşuna dair sorular barındıran bir düşünce alanı sunduğu konusunda birleşti. Ve belki de toplantının sonunda herkesin zihninde aynı soru kaldı: Kelimeler sustuğunda, insan yine de anlaşılabilir mi?