TURİZMİN KANAYAN YARASI: BİTMEYEN İNŞAAT, DAĞINIK YÖNETİM VE KAYBEDİLEN İTİBAR

Türkiye turizmi yıllardır başarı hikâyeleriyle anlatılıyor. Rekor turist sayıları, artan gelirler, yeni destinasyonlar… Ancak sahaya indiğinizde bu parlak tablonun arkasında giderek büyüyen bir gerçek var: bitmeyen altyapı çalışmaları, kontrolsüz inşaat süreçleri ve kronik koordinasyon eksikliği.

Yaklaşık 35 yıldır turizmin içindeyim. Bu süre boyunca çok sayıda kriz, çok sayıda dönüşüm gördüm. İlk yıllarda yapılan yol, kanalizasyon ve altyapı çalışmalarına belli ölçüde anlayış göstermek mümkündü. Çünkü ortada gelişmekte olan bir turizm yapısı vardı. Ancak bugün durum tamamen farklıdır. Türkiye, dünya turizm liginde ilk sıraları zorlayan, marka değeri yüksek bir destinasyon haline gelmiştir. Buna rağmen hâlâ ilkel bir planlama refleksiyle hareket edilmesi, artık teknik bir eksiklik değil, yönetsel bir zaafiyet halini almıştır.

SEZON BAŞLARKEN BAŞLAYAN ŞANTİYE DÜZENİ

Turizm sezonunun tam başladığı dönemde yolların kazılması, altyapı çalışmalarının şehir ve tatil bölgelerini adeta bir şantiye alanına çevirmesi artık sıradan bir görüntü haline gelmiştir. Nisan, Mayıs ve hatta Haziran aylarında bile devam eden çalışmalar, yalnızca turist konforunu değil, ülkenin turizm algısını doğrudan zedelemektedir.

Bugün bir turistin yaşadığı deneyim sadece otel kalitesiyle sınırlı değildir. Havalimanından çıktığı andan itibaren gördüğü yol, dinlediği gürültü, karşılaştığı düzensizlik onun zihninde ülkeye dair bir “genel değerlendirme” oluşturur. Biz ise bu gerçeği yıllardır görmezden geliyoruz.

15 MAYIS YASAĞI: GERÇEK DIŞI BİR TAKVİM

Yıllardır uygulanan 15 Mayıs inşaat yasağı, turizm takviminin gerçekleriyle örtüşmeyen bir uygulamaya dönüşmüştür. Türkiye’ye gelen turist akışı artık Mart ayında başlamaktadır. Nisan ve Mayıs ayları birçok destinasyon için yüksek sezon seviyesindedir.

Buna rağmen bu dönemde inşaat faaliyetlerinin dolaylı ya da doğrudan devam etmesi, turizm planlamasının hâlâ masa başı ve eski verilerle yapıldığını göstermektedir. Bu durum, yalnızca bir uyumsuzluk değil, açık bir strateji hatasıdır.

KURUMLAR ARASI DAĞINIKLIK: SORUNUN MERKEZİ

En temel sorunlardan biri de kurumlar arası koordinasyon eksikliğidir. Bir tarafta belediyeler, diğer tarafta bakanlıklar, yüklenici firmalar ve farklı kamu otoriteleri… Her biri kendi planını yaparken ortak bir turizm takvimi oluşturulamamaktadır.

Sonuç ise değişmemektedir:
Yetkili kurumlar birbirini işaret ederken, zarar turizm sektörüne ve ülke imajına yazılmaktadır.

Bu dağınık yapı, sadece operasyonel bir sorun değildir; aynı zamanda yönetim kültürünün ciddi bir problemidir.

KISA VADELİ PLANLAMA, UZUN VADELİ KAYIP

Turizm artık sadece yaz aylarında çalışan bir sektör değildir. 12 aya yayılan, farklı segmentlerle büyüyen bir ekonomik alandır. Buna rağmen altyapı ve inşaat planlamaları hâlâ eski sezon mantığıyla yapılmaktadır.

Bu yaklaşım sürdükçe her yıl aynı tabloyla karşılaşmak kaçınılmazdır:

Kazılmış yollarBitmeyen altyapı şantiyeleriGürültü ve toz içinde tatil yapan misafirlerZedelenen ülke imajı

Bu sadece estetik bir sorun değildir; doğrudan rekabet gücünü düşüren bir yapısal sorundur.

ARTIK KARAR ZAMANI

Türkiye turizmi bir eşikte durmaktadır. Ya planlama ve koordinasyon köklü biçimde yeniden düzenlenecek ya da her sezon aynı sorunların tekrarlandığı bir döngü devam edecektir.

Bu noktada yapılması gerekenler nettir:

Turizm bölgelerinde altyapı ve inşaat takvimi, gerçek turizm akışına göre yeniden tanımlanmalıdır15 Mayıs gibi sembolik tarihler yerine, bölgesel ve bilimsel veriye dayalı yasak sistemine geçilmelidirKurumlar arası tek bir “turizm koordinasyon takvimi” zorunlu hale getirilmelidirDenetim mekanizması sadece kağıt üzerinde değil, sahada uygulanabilir olmalıdır

SON SÖZ..

Turizm, sadece ekonomik bir faaliyet değildir; aynı zamanda bir ülkenin vitrinidir. Bu vitrinin önünde devam eden şantiye görüntüleri ise dünyaya verilen mesajı doğrudan bozmaktadır.

Bugün gelinen noktada artık açıkça söylenmelidir:
Türkiye’nin turizmdeki en büyük rakibi başka ülkeler değil, kendi içindeki plansızlık ve koordinasyon eksikliğidir.

Ve bu sorun çözülmediği sürece, hiçbir tanıtım kampanyası, hiçbir yatırım ve hiçbir rekor sayı bu temel gerçeği değiştiremeyecektir.